Back tot Basics 

ontmoeting tussen natuur en cultuur. Ontwerp van een paviljoen voor natuureducatie op de grens tussen  cultuurlandschap en  natuurgebied.

 In een tijd gedreven door technologie vormt dit project een bewuste stap terug naar de essentie. Niet uit nostalgie maar uit de overtuiging dat eerlijkheid van materialen en structuren de fundamenten van architectuur vormen.

Het concept berust op de gespannen dialoog tussen cultuur en natuur, belichaamd door de twee brandpunten die vorm geven aan het ellipsvormige grondplan. Niet de absolute perfectie van de cirkel maar de gespannen verhouding tussen cultuur en natuur, ratio en intuïtie, stabiliteit en groei.

De basisdraagstructuur bestaat uit 13 perfect geometrische driehoeken, geplaatst volgens een regelmatig patroon als symbool van orde, maat en menselijke rationaliteit. Ze vertegenwoordigen de culturele drang naar regelmaat. Daarboven rusten de gordingen uit boomstammen met hun imperfecties. Ze brengen het natuurlijke in het culturele raster. Waar normaal de natuur aan de basis ligt van de menselijke schepping wordt hier het omgekeerde weergegeven, duidend op de verantwoordelijkheid die wij als mens voor de natuur dragen. De rieten dakbedekking herinnert aan de archetypische schuilplaats.

Het aantal steunen, dertien, staat van oudsher symbool voor transgressie, het toelaten van het onbekende. Het besef dat we niet alles onder controle hebben en precies daardoor de kinderlijke verwondering terug haar plaats krijgt. Het vormt de brug tussen de culturele geometrie en de natuurlijke organische onvoorspelbaarheid. Op deze wijze symboliseert het concept dat ware harmonie niet ligt in perfectie maar in het toelaten van het onregelmatige.