00:00
Vorm geworden spanning, beeld geworden kracht.
Wanneer architectuur raakt aan het onzegbare, mode en functie overstijgt...
Ontwerp voor een festivalpodium
Membraanarchitectuur intrigeert mij omdat zij zo eerlijk is, spanningen niet verbergt maar zichtbaar maakt, haar schoonheid ontleent in het feit dat de vorm niet opgelegd wordt, maar ontstaat uit het spel van krachten. Door de paradoxale spanning tussen kracht en kwetsbaarheid, tussen controle en overgave vormt ze een metafoor voor het menselijk bestaan zelf
Gebouwen zijn niet louter functionele structuren maar ook dragers van betekenis en emotie. Zoals een gedicht met woorden ruimte schept voor verbeelding, zo doet architectuur dat met licht, vormen, proporties, ritme.
Waar architectuur het licht doet buigen, muziek de lucht optilt, en poëzie de stilte verweeft, daar ontstaat een plek waar vormen beginnen te luisteren, klanken beginnen te ademen, en woorden leren staan. In die vluchtige ontmoeting wordt ruimte ritme, ritme wordt taal, en elke kolom, elke noot en elk vers neigt zachtjes naar de ander. Daar wordt niet gebouwd, daar wordt gecomponeerd.
Variante met één centraal steunpunt. Op verzoek, in functie van concrete omstandigheden en wensen, kunnen tal van varianten ontworpen worden. Aarzel niet mij te contacteren en beroep te doen op mijn passie
