De tijd tekent mee.

Ook mijn ontwerpen dragen de sporen van de tijd, mens en context. Ze zijn in de loop der jaren meegegroeid met de maatschappelijke veranderingen, technologische vooruitgang en veranderende wooncultuur. 

Waar mijn hier weergegeven architectuur, van twintig tot dertig jaar geleden, gekenmerkt werd door een uitgesproken spel van hellende daken, expressieve daklijnen en een zekere vorm van sculpturale vrijheid, is er gaandeweg een duidelijke verschuiving gekomen naar meer eenvoud, helderheid en compactheid. Deze evolutie is geen breuk met het verleden, maar eerder een natuurlijke ontwikkeling.

De nadruk ligt vandaag op efficiënter ruimtegebruik, duurzaamheid, en het creëren van rust en helderheid in vorm en materiaal. De vormgeving werd soberder, maar daarom niet minder expressief: het spel van volumes blijft aanwezig, maar vertaalt zich nu in meer strakke lijnen, eenvoudigere daken, meer vlakke daken, nog meer aandacht voor licht, zicht, proportie, energiezuinigheid, flexibiliteit en toekomstgericht (levenslang) wonen. Mijn werk weerspiegelt daarmee niet alleen een persoonlijke zoektocht, maar ook een voortdurende dialoog met de tijd: een balans tussen identiteit en aanpassing, tussen vorm en functie, tussen esthetiek en maatschappelijke verantwoordelijkheid.