Het is de moed om te geloven in het onmogelijke en de vastberadenheid om ernaar te handelen die dromen doet uitkomen.
Ontwerp voor een biomimetisch gebouwencomplex
Drie met elkaar verbonden organische volumes, als levende lichamen in het landschap. Elk gelijkwaardig in vorm en slechts in beperkte mate verankerd aan de ondergrond. Geïnspireerd door natuurlijke structuren en systemen, zoekt dit ontwerp naar een evenwicht tussen mens en milieu, tussen vorm en functie, tussen stevigheid en souplesse. De architectuur zweeft als het ware – niet zwaar, niet dwingend – maar is aanwezig als een uitbreiding van het landschap zelf.